Zelal İsmi Caiz Mi? Bir Yerin Adı, Bir Kalbin Hikâyesi
Kayseri’de bir akşamüstüydü. Gün, yavaşça geceye teslim olmadan önce, gökyüzü her zaman olduğu gibi kızıl bir renge bürünmüştü. Şehir, sokak lambalarının ışıklarıyla donanırken, ben de mutfak masamda, penceremin önünde oturmuş, hayatın karmaşasına dalıp gitmiştim. İçimde bir hüzün vardı. Düşüncelerim arasında kaybolurken, bir yandan da elimdeki kalemi kağıda geçiriyor, içimi dökmeye çalışıyordum. Ne yazacağımı bilmeden, başlamak istedim bir şeylere.
O gün, bana “Zelal” isminin caiz olup olmadığı sorulmuştu. Şimdi, her şeyin öncesi kadar önemlidir sorular, özellikle de anlamını bilemediğimiz sorular. O anda, bir ismin insanın içindeki yerini, insanın kimliğini nasıl şekillendirdiğini düşündüm. Bu kadar basit bir soru bana neden bu kadar derin gelmişti?
Zelal İsmi: Bir Anlam Arayışı
İlk kez duyduğumda, ismi çok güzel bulmuştum. Zelal… Hani böyle; gözlerdeki ışıltı, içindeki saf ve temiz ışık gibi… O ismi duyduğum an, içimde bir şeyler kıpırdamıştı. Sanki kaybolmuş bir anlamı bulmuş gibi oldum. Bu ismin bir anlamı olmalıydı, değil mi? Her ismin bir anlamı vardı, biz ona dair ne kadar az biliyorsak, o kadar derinleşirdi.
Zelal, saf su demekti. Birinin adı su gibi berrak, temiz ve saf olsun. Bu düşünce bana çok hoş gelmişti. Fakat, aniden gelen bir soru, “Bu isim caiz mi?” ile sarsıldım. Biraz önce kalbimde umutla yankılanan ismin, birden “doğru mu” olduğu sorgulanmaya başlamıştı. İslami literatürle ilgili bilgim her geçen gün daha da derinleşiyordu. Ama buna da hazırlıklı değildim, içimde bir soğukluk başladı.
Bir an, kafamda kurduğum anlamlar yok olmaya başlamıştı. Zelal, suyun saf berraklığını temsil ederken, benim kafamda kararmıştı. Acaba, gerçekten bir isim seçerken, sadece hoş bir anlam yeterli miydi? İnsanlar isimlerini seçerken sadece güzellik, anlam ya da çağrışımlar üzerinden mi gidiyorlardı? Bir isim, sadece kulağa hoş gelmekle kalmamalı, doğru bir kaynaktan gelmeli ve o kaynağın felsefesiyle uyumlu olmalıydı.
Bir İsim, Bir Kaygı, Bir Tereddüt
Bir süre sonra, içimdeki tereddüt daha da büyüdü. Kağıda yazarken, “caiz” kelimesi kafamda dönüp duruyordu. Her insanın bir kimliği vardı. O kimliği, bazen bir yüz, bazen bir isim, bazen de bir yaşam tarzı ya da tutum tanımlıyordu. O yüzden Zelal gibi bir ismin bana “caiz” olma sorusu, sanki çok basit bir şey değilmiş gibi geldi. Bir ismin anlamını, hayatınızdaki yeriyle değil, toplumun yargılarıyla ölçmeye başlamıştım.
Buna izin vermek istemiyordum. Ama işte, insan bazen o kadar çok soru soruyor ki, kalbinin sesini duymak imkansız hale geliyor. Bu kararsızlık, biraz da içsel bir çelişkiden kaynaklanıyordu. Ne kadar doğru bir şey yapıyordum? Bir insanın ismi sadece anlamıyla mı şekillenir? Ya da bir insanı tanımadan, sadece adını sormak, o kişiyi ne kadar anladığınızın göstergesi miydi?
Bir arkadaşımın söylediği gibi, “İsimler ruhu taşır,” ve evet, belki de bu sebepten dolayı, bir ismin caiz olup olmadığı meselesi bir noktada bizim daha derin bir şekilde bakmamızı gerektiriyor. Ama bunu kimseyle paylaşamıyordum. Birinin adı hakkında böyle düşünceler geliştirmek, bazen, sadece duygusal olarak kendini savunmasız hissettiren bir yığın sorunun kaynağı olabiliyordu. Zelal ismiyle ilgili her şey bir süre sonra bana kendi kimliğimi sorgulamak gibi hissettirmeye başladı.
Zelal: Bir Hayal Kırıklığı, Bir Umut
Yıllar önce, Kayseri’de bir yaz akşamı, birkaç arkadaşım ve ben sohbet ediyorduk. Biraz önceden duyduğum o ismi, artık belki de içimde başka bir anlamla taşıyor olabilirim. O zamanlar, en yakın arkadaşımla yeni bir sohbet başlatmıştık. Aramızda bir konu açıldı ve “Zelal” isminden bahsettim. Bir yandan ismi ne kadar sevdiğimi anlatmaya çalışıyor, bir yandan da içimde büyüyen bir kaygıyı savmaya çalışıyordum.
Arkadaşım, çok sakin bir şekilde, “Biliyorsun değil mi, bu ismin caiz olup olmadığı konusunda insanlar farklı düşünebiliyor?” dedi. O an, içimde hissettiğim hayal kırıklığını anlatmam gerçekten zordu. “Bunu duymak istemiyorum” dedim. Ancak bir şekilde, doğru olduğuna inandığım şeylere, insanlardan onay almak istiyor olmanın tuhaf bir halini yaşıyordum. Her insanın içinde bir kaygı, bir huzursuzluk olur. Belki de bu kadar “doğru” olmak isteyiş, insanın içindeki dengeyi kaybetmesine neden oluyordu.
Bu an, tam da o sırada, isimlerin sadece kulağa hoş gelmekle kalmayıp, aynı zamanda manevi bir derinliği de taşıması gerektiğini fark ettiğim andı. Zelal, eğer bir anlam taşıyor, ki taşır, o anlamı bulmanın yolları, bazen insanlar arasında kaybolmuş gibi gözükebilir.
Bir Sonraki Adım: Kendimi Seçmek
Zelal’in anlamı, belki de bana o gün içinde yaşadığım duygusal sarsıntıyı gösteriyordu. Bir ismin “caiz” olup olmadığını düşünmek, belki de içindeki doğruyu bulmaktan çok, kalbimi dinlememi gerektiren bir şeydi. Kendimi tekrar bulmaya başladım. Kimseye “onay” almak zorunda değildim.
Zelal isminin anlamını, kaybolmuş hissettiğim bir dönemde bulmam gerekiyordu. O an, kendimi bulduğum anı hatırladım. Ne kadar çok soru sorarsam sorayım, bazen sadece içimdeki hissiyatı doğru anlamam gerektiğini fark ettim. Evet, belki de ismin caiz olup olmaması, aslında sadece benim içsel yolculuğumla ilgiliydi.
O günden sonra, sadece “caiz” mi diye düşünmekle kalmayıp, kalbimi dinlemeye karar verdim. Zelal, bana içimdeki berraklığı, saflığı hatırlatan bir isimdi. Kendi içimde bu ismin doğru olup olmadığını bir daha hiç sorgulamadım. Belki de hiçbir zaman, dışarıdan gelen baskılara ihtiyaç duymadan kendimi bulmuş olmanın rahatlığıydı.
Sonuç: İsimlerin Derinliği
Zelal ismi caiz mi? Belki de bu sorunun cevabını, içindeki anlamla, duygularla ve kalbinin sesini dinleyerek bulmak lazım. Belki de herkesin içindeki o en saf anlam, onu neyin doğru, neyin yanlış kıldığını kendi iç yolculuklarında buluyor. Bu ismin anlamı ne olursa olsun, bazen her şeyin cevabı, sadece kalbinde gizlidir.